Gminny Ośrodek Kultury w Łopienniku Górnym
Teren gminy Łopiennik Górny znajduje się w obrębie obszarów archeologicznego Zdjęcia Polski. Pod względem archeologicznym gmina jednak nie jest dobrze rozpoznana. W latach 80-tych stanowiska archeologiczne zarejestrowano na terenie miejscowości:
Warunki fizjograficzne dobre dla osadnictwa sprawiły, iż tereny te były penetrowane- jak można sądzić na podstawie zebranego materiału archeologicznego- od środkowej epoki kamienia do późnego średniowiecza, przy czym przeważa osadnictwo datowane na epokę brązu. Liczne jest również osadnictwo pradziejowe, zwłaszcza neolityczne – kultury pucharów lejkowatych. Tworzyły się bogate skupiska osadnicze, gęsto zasiedlane, o czym świadczy nagromadzenie zabytków ruchomych, odkrywanych na powierzchni do 0,5 ha, liczne osady prawdopodobne i ślady osadnicze.
Znajdują się tu dwa cieki – rzeka Wieprz i jej lewobrzeżny dopływ – rzeczka Łopa. Osadnictwo skupiło się w dolinach tych rzeka, po obu ich brzegach. Część północno-wschodnia i północno-zachodnia obszaru są ubogie pod względem liczby stanowisk.
Pow. 0,5 ha, osada kultury strzyżowskiej, osada prawdopodobna datowana na okres wpływów rzymskich oraz ślad osadniczy, związany z neolityczną kulturą pucharów lejkowatych
Pow. 0,5 ha, osada datowana na wczesną epokę brązu, osady prawdopodobne- pradziejowa nieokreślona bliżej oraz datowane na II okres epoki brązu, okres wpływów rzymskich IX w. a także ślad osadniczy, związany z neologiczną kulturą pucharów lejkowatych;
W 1944 r. odkryto na polu Adama Marciniaka grób skrzynkowy z obstawą kamienną, związany z neolityczną kulturą amfor kulistych, jego losy nie są znane;
Stanowisko zlokalizowane na terenie piaskowni – ślad osadnictwa z przełomu epoki kamienia i wczesnej epoki brązu, osada prawdopodobna z XII – XIIIw.;
Obszar o powierzchni około 1 ha charakteryzuje się bogatym osadnictwem sięgającym epoki brązu. Odnotowano tu ślady kultur łużyckiej i trzcinieckiej, a także pozostałości osadnictwa wczesno- średniowiecznego oraz obiekty o nieokreślonej chronologii, co potwierdza wielowiekowe zasiedlenie tego terenu.
Osada o pow. 0,5 ha, osadnictwo neolitycznej kultury pucharów lejkowatych.
Na terenie gmin znajdują się także dwa stanowiska, znane tylko z literatury jako cmentarzyska wczesnośredniowieczne, nie zweryfikowane dotychczas. Są to Dobryniów i Łopiennik Dolny.
Na stanowisku odkryto grób skrzynkowy z obstawą i wyposażeniem, związany z neolityczną kulturą amfor kulistych;
Osada o pow. 1 ha, osadnictwo neologicznej kultury pucharów lejkowatych oraz związane z wczesną epoką brązu;
Osada o pow. 1 ara, prawdopodobnie osadnictwo neolitycznej kultury pucharów lejkowatych oraz wczesnośredniowieczne – do X w.
Stanowiska archeologiczne zarejestrowano także na terenie miejscowości:
Korzystne dla osadnictwa warunki stworzyła główna rzeka tego obszaru – Wieprz i liczne drobne cieki, płynące równoleżnikowo. W dolinie Wieprza i dolinkach tych cieków tworzyły się niewielkie skupiska osadnicze. Znaleziska potwierdziły istnienie głównie stanowisk i małych o powierzchni do 1 ha – osad prawdopodobnych śladów osadniczych. Związane są one przede wszystkim z wczesną epoką brązu, a także epoką brązu i kulturą łużycką, okresem wpływów rzymskich i wczesnym średniowieczem. Swoiste skupisko osadnicze, reprezentujące bogate osadnictwo wczesnej epoki brązu i epoki brązu, zlokalizowane jest na terenie miejscowości Borowica.
Część północno-wschodnia i wschodnia obszaru jest jałowa pod względem liczby stanowisk. Na uwagę zasługują ze względu na znalezione tu bogate materiały krzemienne i/lub charakterystyczną ceramikę następujące stanowiska: