Gminny Ośrodek Kultury w Łopienniku Górnym
Okolice Łopiennika Górnego kryją w sobie niezwykle cenne dziedzictwo historyczne i kulturowe, zapisane w zabytkach architektury oraz dawnych założeniach przestrzennych. Na tle malowniczego krajobrazu Lubelszczyzny zachowały się tu drewniane i murowane świątynie, zespoły dworsko-parkowe, kopce pamiątkowe oraz relikty dawnych osad, które przez wieki współtworzyły tożsamość regionu. Każde z tych miejsc opowiada własną historię – o ludziach, tradycji i przemijającym czasie – tworząc spójną opowieść o przeszłości gminy i jej wyjątkowym charakterze.
Kościół drewniany p.w. Przemienienia Pańskiego, wznoszony w latach 1779- 1799. Jego projektantem był architekt króla Stanisława Augusta – Jakub Kubicki ( projektant Belwederu Warszawskiego). Jest to obiekt klasyczny konstrukcji zrębowej, centralny, na planie kwadratu o ściętych narożach z wpisanym wewnątrz krzyżem greckim. Wewnątrz uwagę zwracają kolumny doryckie wykonane z jednego pnia modrzewiowego. Kościół w Borowicy jest wspaniałym przykładem architektury drewnianej o dużych walorach artystycznych. Wpisany do rej. zabytków.
Zespół dworsko – parkowy jest przykładem harmonijnego połączenia niewielkiej siedziby ziemiańskiej z parkiem położonym na stoku opadającym w kierunku przepływającej rzeki. Zachowany park ukształtowany został w połowie XIX wieku. Dotychczas czynny jest układ kwaterowy w przebiegu alei lipowych i grabowych. Wpisany do rej. zabytków.
• Gródek wzniesiony w zachodniej części plateau potężnego wzgórza w wys. 240 m npm. W granicach zewnętrznej krawędzi fosy gródek ma rozmiary 35m x 35m. W przybliżeniu obiekt ten jest datowany na późne średniowiecze. Wpisany do rej. zabytków,
• Zabytkowy kopiec – położony w parku. Mierzy ok. 2,5 m wysokości i 12 m średnicy. Wpisany do rej. zabytków,
• Drewniany Kościół p.w. Matki Bożej Królowej Polski.
Zespół dworsko – parkowy, który powstał jako folwark wydzielony z dóbr ziemskich Krzywe ok. 1860 r. Założony jako regularny ogród lokowany na wzniesieniu. Dotrwał do czasów dzisiejszych bez znacznych przekształceń zachowując duże walory krajobrazowe. Jest to cenny przykład tradycyjnego ogrodu kwaterowego dzielonego alejami i szpalerami drzew liściastych z zachowaniem cennych obiektów przyrodniczych (lipa drobnolistna i leszczyna turecka) oraz z zachowaniem budynku dworu.
Zespół dworsko – parkowy o pow. 4 ha – pałac klasycystyczny z pierwszej połowy XIX wieku, murowany, dwupiętrowy. Całość otoczona parkiem o nieregularnym układzie alejek z zachowaniem starodrzewia i cennych obiektów przyrodniczych( korkowiec amurski, dąb szypułkowy, jodła kalifornijska). Wpis do rej. zabytków.
• Neogotycki kościół pod wezwaniem św. Bartłomieja. Obecny kształt uzyskał w latach 1909 -1913. Stoi na miejscu wcześniejszych kościołów: drewnianego z XVII wieku i murowanego z lat 1827-1832. Wpisany do rej. zabytków.
• Kopiec usypany w latach 1834 -1835 przy szosie jako pamiątka ukończenia budowy szosy z Lublina do Zamościa. Na stożkowatym nasypie ziemnym umieszczony jest czworoboczny słup kamienny z zegarem słonecznym z brązu, na którym umieszczony jest pamiątkowy napis ,,Niech się sili złość i głupstwo na zniszczenie”. Wpisany do Katalogu Zabytków w Polsce.
Zabytki zlokalizowane na terenie gminy Łopiennik Górny stanowią nie tylko świadectwo minionych epok, lecz także ważny element lokalnej tożsamości i dziedzictwa kulturowego. To miejsca, które warto odkrywać z uważnością – zarówno dla ich historycznej wartości, jak i wyjątkowego położenia w naturalnym krajobrazie regionu. Zachęcamy do odwiedzenia tych niezwykłych zakątków, poznania ich historii oraz osobistego doświadczenia atmosfery miejsc, które od pokoleń współtworzą kulturowy krajobraz gminy.